Helaas, aan alles komt een eind. Vandaag de camper ingeleverd, dus gisteravond had iedereen stress om alles weer de tassen in te krijgen. Zoals altijd waren alle tassen vol en toen bleken er nog handdoeken, en zwembroeken, en toilettassen, en heel veel andere dingen over. Uiteindelijk paste ook dat nog in de tas. De rest hebben we weggegooid!
Om half acht vertrokken naar Roadbear, de verhuurder. Ik had een uur vertraging ingebouwd maar alles verliep vlot (vrijdags geen files?) dus we waren veel te vroeg. Een gedetaileerde inspektie (Roadbear is een Zwitsers bedrijf); uiteindelijk moesten we de schade aan de opklaptafel betalen (die al beschadigd was toen we hem kregen) en de krassen veroorzaakt door bomen en struiken. Maar de gebroken borden en glazen, het afgebroken brandblusapparaat, en een pannetje dat onverklaarbaar is verdwenen, werden niet in rekening gebracht, dus toch een fair deal.
Bij Alamo een SUV gehuurd, wat een verschil om weer in een echte auto (Jeep!) te rijden. Trekt snel op, remt goed, de eerste kilometers nog steeds heel voorzichtig door kuilen en de bocht door. Parkeren in de binnenstad ging echter heel wat gemakkelijker dan met de camper! En goedkoper.
Eerst naar Pueblo de Los Angeles, waar de stad oorspronkelijk gesticht is. Een mission, net als in Santa Barbera, maar ook een mexicaanse markt en wat (gerestaureerde) huisjes. Het begint steeds meer duidelijk te worden dat LA (en eigenlijk heel Californie) in toenemende mate wordt bewoond door Latino's.
Ook in de binnenstad het stadhuis dat jarenlang het hoogste gebouw van LA was. Het schijnt ook de badge van de LA Police te staan, dus goed opletten tijdens de TV-series!
In Little Tokio even bij Starbucks de stoelen van de terugvlucht bevestigd. Op Broadway de Central Market doorgeslenterd, waar je allerlei Mexicaanse producten kunt kopen.
En als contrast de Walt Disney Concert Hall, helemaal van roestvrijstaal. Wel een prachtig object in de zon die alle kanten opschittert.
Voor de avond staat Venice Beach op het programma. Ooit aangelegd (inclusief kanalen!) om inderdaad op Venetie te lijken, zijn nu alle straten eigenlijk gedempte grachten. Lekker breed!
We zijn met zonsondergang eigenlijk te laat. Muscle Beach (waar alle spierballen op het strand hun oefeningen doen) is al leeg, en de winkeltjes gaan met ratelende luiken ook op slot.
Na een geslaagde maaltijd op een heerlijk verwarmd terras blijkt waarom - de boardwalk is veranderd in een rij van zwervers en dronkelappen, en er heerst een grimmige sfeer. Ook de 'medicinale' marihuana is niet echt iets wat bij de reputatie van Venice hoort. Jammer, maar ook een deel van de amerikaanse samenleving. Door het aangename klimaat zijn er veel zwervers op straat, en weinig mensen (inclusief politie) die zich erom bekommeren.
In het hotel dan maar de hot tub in, veel lekkerder dan de koude zee.
En zo is er een einde gekomen aan een prachtige vakantie. Vele uitersten gezien maar zoals ze daar zeggen "unforgettable". Zeker ook voor de thuisblijvers die mochten mee genieten via jullie blog. Waarvoor dank en een goeie vlucht terug. Grtz Rian
BeantwoordenVerwijderen