Door Zion en Mormonenstreek naar Las Vegas!

Jim en Mitchell zijn al dagen excited, eindelijk naar Las Vegas! De stad die ze zo goed kennen uit een of ander PS3 spelletje. Wij hebben daar een groot voordeel bij want voor deze twee dagen hebben zij het programma samengesteld.

Maar eerst vanuit Bryce naar Las Vegas rijden. Je kunt dat via de Interstate (I15) doen, dat is snel maar saai. Dus gaan we door Zion Canyon. Zion is ook een nationaal park, maar is uitsluitend vanuit de oostkant te benaderen door een tunnel waar campers elkaar niet kunnen passeren. Je wordt dus in kolonnes doorgelaten. Vlak voordat we de tunnel ingaan komen we een aantal bizons tegen, niet in het wild helaas maar toch ...

Zion is groots. Doordat de wanden van de canyon zo dichtop elkaar staan en tot 900 m hoog zijn, geeft het een heel ander beeld dan de Grand Canyon. Ook bijzonder dat je hier in de canyon begint, en niet op de rand. Het begint met een bochtige weg vanaf het plateau van Bryce naar de bodem van het ravijn waar de Virgin river een klein stroomple blijkt. Eerste blik op Checkerboard Mesa, een versteend zandduin met vertikale erosielijnen en horizontale zandsteenlagen.

Daarna proberen de camper kwijt te raken, je kunt uitsluitend met shuttlebus het park in. Voor de RV's (Recreational Vehicle) zijn speciale parkeerplaatsen, want ze zijn vaak groter dan een bus: camper met complete aanhanger erachter.

Zion (de naam zegt het al natuurlijk) is een park dat oorspronkelijk door Mormonen werd bewoond. Alles heeft dus bijbelse namen. Drie mooie rotspieken heten dan ook Abraham, Isaak en Jacob.

Een korte wandeling brengt ons naar de Emerald Pool, in werkelijkheid een drabbig bruin poeltje, maar met een verfrissend watervalletje.

Tijdens de bustocht hiernaartoe horen we dat de Virgin rivier in de lente kan groeien tot 50 keer het huidige volume en dan alles wegslaat, inclusief de toegangsweg. Zo kwamen in 1995 honderden mensen vast te zitten in het verderop gelegen deel van het park. Vandaag is het een lieflijk stroompje waar een hert zich waagt aan de oversteek.

Dan snel weer verder, na al die natuur roept de stad. En wat voor een stad. Onderweg niet heel veel te zien, behalve dat we de hoogvlakte achter ons laen en afdalen de woestijn in. Onderweg de Joshua Tree in grote vlaktes langs de Interstate.

Dan doemt de skyline van Las Vegas op. Nogal een tegenvaller, zelfs de Stratosphere toren (toch 300 m hoog) valt niet erg op. Dat verandert als we de stad binnenrijden: brede snelwegen, veel verkeer. Circus Circus KOA is niet meer dan reusachtige parkeerplaats voor campers, heet maar met een zwembad en vriendelijk personeel. De KOA beheerders zijn eigenlijk altijd vriendelijke gepensioneerden, die blijkbaar zo nog iets bijverdienen. Na een frisse duik de strip op. Gegeten bij het buffet van Treasury Island, zoveel je wilt en natuurlijk met de standaard refill van de soft drinks. Even de show van de piraten tegen de sirenens bekeken. Veel te druk, wel spectakulair met veel vuur.

Ons favoriete casino is toch wel Bellagio, waar Ocean's Eleven is opgenomen. Mooie fontein (die echter wat klein uitvalt vergeleken met Dubai: daar is alles blijkbaar nog groter).

Terug naar de camper rond 23 uur. Dan blijkt hoever we gelopen hebben, 80 minuten om terug te komen! Vermoeid en met airco in slaap gevallen.