Nawoord - De noodzakelijke vlucht naar huis

Een luie ochtend, ontbijt in het hotel, nog even een duik in het buitenbad en de koffers opnieuw gepakt. De Jeep ingeleverd bij Alamo, alles verloopt vlotjes, inclusief het inchecken.

Helaas blijkt dat de bemanning van de BA 747 vastzit in een file acher een brandende auto. Dat kost een uur, dus pas rond 5 uur stijgen we op. Een rustige vlucht met veel films, en af en toe een 'power nap' in de woorden van Jim.

Op Heathrow vlot door de security. Dat is wel eens anders geweest. En weer moet de tas van Jim terug de scanner in, en er komt een fles mondwater tevoorschijn van zeker 300 ml. Die hadden ze in LA Airport dus over het hoofd gezien (maar wel onze schoenen uittrekken!).

Na een reis van 15 uur op Schiphol blijkt dat wij wel, maar een deel van onze koffers de transfer niet gehaald heeft. Formulieren invullen dus, of wachten op de volgende BA vlucht uit Londen die 2 uur later landt. Daar komen inderdaad onze koffers en tassen  van de bagageband.

Niet helemaal fris komen we uiteindelijk rond half zeven het huis binnen. Stapels post, en stapels wasgoed. Even de agenda voor maandagochtend doornemen, en dan de jetleg wegslapen.

Het was een prachtige reis, en met mooie herinneringen. Na Maleisie en Californie, wat wordt ons doel volgend jaar? Suggesties welkom!

Los Angeles - Civic City en Venice Beach

Helaas, aan alles komt een eind. Vandaag de camper ingeleverd, dus gisteravond had iedereen stress om alles weer de tassen in te krijgen. Zoals altijd waren alle tassen vol en toen bleken er nog handdoeken, en zwembroeken, en toilettassen, en heel veel andere dingen over. Uiteindelijk paste ook dat nog in de tas. De rest hebben we weggegooid!

Om half acht vertrokken naar Roadbear, de verhuurder. Ik had een uur vertraging ingebouwd maar alles verliep vlot (vrijdags geen files?) dus we waren veel te vroeg. Een gedetaileerde inspektie (Roadbear is een Zwitsers bedrijf); uiteindelijk moesten we de schade aan de opklaptafel betalen (die al beschadigd was toen we hem kregen) en de krassen veroorzaakt door bomen en struiken. Maar de gebroken borden en glazen, het afgebroken brandblusapparaat, en een pannetje dat onverklaarbaar is verdwenen, werden niet in rekening gebracht, dus toch een fair deal.

Bij Alamo een SUV gehuurd, wat een verschil om weer in een echte auto (Jeep!) te rijden. Trekt snel op, remt goed, de eerste kilometers nog steeds heel voorzichtig door kuilen en de bocht door. Parkeren in de binnenstad ging echter heel wat gemakkelijker dan met de camper! En goedkoper.

Eerst naar Pueblo de Los Angeles, waar de stad oorspronkelijk gesticht is. Een mission, net als in Santa Barbera, maar ook een mexicaanse markt en wat (gerestaureerde) huisjes. Het begint steeds meer duidelijk te worden dat LA (en eigenlijk heel Californie) in toenemende mate wordt bewoond door Latino's.

Ook in de binnenstad het stadhuis dat jarenlang het hoogste gebouw van LA was. Het schijnt ook de badge van de LA Police te staan, dus goed opletten tijdens de TV-series!

In Little Tokio even bij Starbucks de stoelen van de terugvlucht bevestigd. Op Broadway de Central Market doorgeslenterd, waar je allerlei Mexicaanse producten kunt kopen.

En als contrast de Walt Disney Concert Hall, helemaal van roestvrijstaal. Wel een prachtig object in de zon die alle kanten opschittert.

Voor de avond staat Venice Beach op het programma. Ooit aangelegd (inclusief kanalen!) om inderdaad op Venetie te lijken, zijn nu alle straten eigenlijk gedempte grachten. Lekker breed!

We zijn met zonsondergang eigenlijk te laat. Muscle Beach (waar alle spierballen op het strand hun oefeningen doen) is al leeg, en de winkeltjes gaan met ratelende luiken ook op slot.

Na een geslaagde maaltijd op een heerlijk verwarmd terras blijkt waarom - de boardwalk is veranderd in een rij van zwervers en dronkelappen, en er heerst een grimmige sfeer. Ook de 'medicinale' marihuana is niet echt iets wat bij de reputatie van Venice hoort. Jammer, maar ook een deel van de amerikaanse samenleving. Door het aangename klimaat zijn er veel zwervers op straat, en weinig mensen (inclusief politie) die zich erom bekommeren.

In het hotel dan maar de hot tub in, veel lekkerder dan de koude zee.

Hollywood en Santa Monica - Los Angeles op z'n best

Uitslapen! Na de uitspattingen in Disneyland en Universal Studios mogen we tot acht uur blijven slapen, het is tenslotte vakantie. Morgen de camper inleveren dus het begint al met opruimen van alle overbodige spullen. Alle restjes opmaken, de cornflakes zijn op maar er is nog yoghurt, van alle blikjes frisdrank alleen de minder populaire smaken nog over. We hebben nog heel veel bier over, dus we zoeken nog een lokale zwerver om een goede daad te verrichten.

Eerst naar Hollywood. Het valt niet mee om onze 9 meter lange camper kwijt te raken, en we trekken weer een behoorlijke streep over het asfalt als de achterkant van de camper over de grond sleept bij het inparkeren. We nemen 4 plekken in en moeten dus 30 dollar betalen - en ik dacht dat Nederland duur was met z'n parkeertarieven!

De Walk of Fame begint bijna onder de camper. Lang niet alle beroemdheden liggen op Hollywood Boulevard. Naast het hek van onze parkeerplaats ligt Billy Holliday bijvoorbeeld. Je schijnt je plekje gewoon zelf te moeten betalen trouwens ...

De Boulevard of Broken Dreams is trouwens nogal ranzig, met veel tattoo shops, lingeriewinkels en smoke shops (er worden zelfs tours aangeboden met 'free weed on the bus'!). Rondom de oude theaters wordt het wat kleurrijker. Veel straatartiesten bijvoorbeeld.

We komen natuurlijk voor het Kodak Theater, waar jaarlijks de Oscars worden uitgereikt. Eigenlijk is het een shopping mall trouwens, maar alle films die ooit een Oscar gewonnen hebben, staan op de display. Er is nog plaats tot 2035.

Het Chinese Theater is maar voor een klein deel te bezichtigen. Wel leuk natuurlijk maar we weten niet wie er vanavond z'n opwachting doet (blijkt later de premiere te zijn geweest van 'The Rise of the Planet of the Apes'). En helaas kunnen we nu niet de in het cement vastgelegde hand- en voetafdrukken goed zien.

Even kijken in Beverley Hills. Valt toch wel een beetje tegen, vooral veel auto's maar geen celebrity gezien.

Door naar Santa Monica, het fitness paradijs van California. Als je bij het strand aankomt zie je mannen hun sixpacks trainen aan ringen, en een klein stukje verderop staan de yogi's hun oefeningen te doen. In deze stad is iedereen vooral met z'n lijf bezig. Fia vindt haar yogakleding winkel.

Tenslotte weer terug de heksenketel van het verkeer van Los Angeles in. Het went wel maar ik ben blij dat ik op m'n fiets naar m'n werk kan!

Los Angeles de filmstad - Universal Studios

De camper lust veel benzine, en vandaag moest er weer getankt worden. Aan 125 dollar heeft-ie niet genoeg. De overijverige pompbediende controleert onze kredietwaardigheid zo vaak dat de kaart blokkeert. Een telefoontje naar Nederland is nodig om zeker te stellen dat we nog steeds geld kunnen uitgeven. Want zonder credit card is er in USA niet veel te halen!

Los Angeles is natuurlijk Hollywood, Sunset Boulevard en Beverley Hills. Dus een voorproefje genomen in Universal Studios waar de decors staan van oude en nieuwe films en televisieseries. Vandaag werd Desperate Housewives opgenomen, waar een heel straatje voor is ingericht.

De tram neemt je langs alle bekende decors, maar eerst een 45 minuten wachtrij doorlopen in de brandende zon. Gelukkig zijn er weer watervernevelaars om ons nat te houden, maar daarover later meer ...

De decors zijn soms heel beked, zelfs nog een metrostation uit Earthquake. Dat moet 1975 zijn geweest?! Omdat het King Kong decor is afgebrand in 2008, nu een 4D versie. Komplete dinosauriers die met de bus gooien, erg spektakulair! De resten van de bus staan natuurlijk bij de ingang.

En Jaws doet het ook nog steeds erg goed bij de toeristen.

Daarna naar de Simpsons. Eerlijk is eerlijk: waarschijnlijk een van de leukste atracties die ik meegemaakt heb deze vakantie. Mitchell moet natuurlijk op de foto met de helden uit zijn fvoriete televisieserie.

En Fia kan dan niet achterblijven als ze Jake uit de Blues Brothers tegen het lijf loopt.

Het is een warme dag en de Jurassic Park ride moet wat verkoeling brengen. We hebben al heel wat wildwater-attrakties meegemaakt, we hadden gewaarschuwd kunnen zijn toe er steeds meer poncho's tevoorschijn werden gehaald om ons heen. Kortom - de laatsteafdaling was een vrije val van 25 meter, en de golf die we over ons heen kregen was niet veel lager. Resultaat zie je op deze foto van 4 verzopen vakantievierders.

Nog even langs de Mummie en daarna naar de Citywalk van de Studios voor stukken pizza, een taco en een Starbucks. Kan het amerikaanser? De luchtgitaar-act van Paul levert niet veel geld op.

Nu we de smaak te pakken hebben, gaan we morgen Hollywood in het echt bekijken.

Disneyland - Kitsch of amerikaanse cultuur?

We zijn natuurlijk allang bekend met Disneyland, na 3 bezoeken aan Disneyland PArijs, maar dit is dan toch het origineel. Vroeg vertrokken en de drukte op de freeways van Los Angeles viel gelukkig mee. Vlak na 10 uur dus in het park en een lange dag voor de boeg. Het park sluit hier niet eerder dan 0:00 uur! Geen uitgebreid verslag dit keer, alleen maar wat van de foto's. Morgen weer vroeg op, dan naar de Universal Studios.

Onze eindindruk: Disneyland Parijs is groter, vooral het kasteel. Ook de aankomst is veel meer in Disneystijl dan in Los Angeles, maar het park zelf, met de amerikanen (die echt alles aantrekken en op hun hoofd zetten!) is leuker in LA dan in Parijs.

Los Angeles - wat een enorme stad

De laatste grote rit van de vakantie staat vandaag op het programma: van San Luis Obispo naar Los Angeles is weliswaar maar 245 miles maar het vooruitzicht van de achtbaans freeway in Los Angeles is niet aantrekkelijk. Eerst een stukje terug, naar de Elephant Seal kolonie aan de kust bij San Simeon. Nadat deze dieren eind jaren tachtig bijna waren uitgestorven, is het nu weer een gezonde populatie. Normaal zijn ze aan land om jongen te werpen, nu ook om te vervellen. Ook weer pelikanen en natuurlijk eekhoorns!

Ook de verplichte brievenbussen op de foto - waar je ook in USA rijdt, als er ergens mensen wonen dan staan er brievenbussen!

De klaverjas-avond is gisteren wat laat geworden. De spelers zijn tijdens de autorit wat minder spraakzaam dan de avond ervoor.

De rest van de weg naar Los Angeles volgt het oude pad van de missionarisen. Gisteren San Francisco, Santa Cruz, vandaag San Luis Obispo, Los Angeles en Santa Barbera. In Santa Barbera staat een missiepost waar de Franciscaner monniken de Indianen bekeerden.

Tegenwoordig is Santa Barbera natuurlijk het voorbeeld van de cultuur van Californie. Joggende mensen langs het strand, witte zeilbootjes in de blauwe oceaan. En natuurlijk 3 Nederlanders aan het zwemmen!

De laatse 100 mijl duren meer dan 3 uur. Er komt geen einde aan de stad, en de autowegen worden breder en drukker. Om 19 uur nog steeds file op een selweg van 2 keer 6 banen. En wij maar denken dat de wegen in Nederland vol zijn!

De KOA camping gevonden in het donker. Vroeg naar bed want morgen een lange dag in Disneyland!